Bazen anlatacak çok şeyimiz olur… ama kime, nasıl ve nerede söyleyeceğimizi bilemeyiz.
İşte bu alan, senin iç sesine bir yer açmak için var.
Burada ismini vermek zorunda değilsin.
Ama duygunu saklamak zorunda da değilsin.
Anlatmak istediklerini, içine attıklarını, kimseye söyleyemediklerini,
bir başlık açarak burada yazabilirsin.
Ve göreceksin:
Senin hissettiğini hisseden başka kalpler de var.
Bazıları sana cevap yazar.
Ama en önemlisi şu:
Yalnız değilsin.
Bu bölüm bir forum değil.
Bu bölüm, duyguların birbirine sokulabildiği, yargısız, şefkatli bir alan.
Bir nevi dijital omuz, dijital sessiz çay arkadaşı.
Anonim olarak bir başlık açarsın:
“Beni annem hiç dinlemedi.”
“Onu hâlâ bekliyorum ama artık yoruldum.”
“Aileme eşcinsel olduğumu söyleyemiyorum.”
“Çok yorgunum ama güçlü görünmeye devam ediyorum.”
Diğer kullanıcılar bu başlığa yorum yapabilir.
Her başlığın altında şu sorular olabilir (istemeyene zorunlu değil):
“Bugün hangi duygun en görünmek istiyor?”
“Sana ne iyi gelirdi?”
“Bu yazdıkların, kaç yaşındaki senin sesi gibi geliyor?”